Mustikkakiisseli: Finse bosbessencrème
Mustikkakiisseli is het Finse bosbessendessert: bessen gekookt in water met suiker en gebonden met aardappelzetmeel, tot iets tussen een dikke soep en een crème, paars en glanzend. Je eet het met een lepel, lauw of koud, met een scheutje koude melk erover dat half met het paars vermengt. Het hoort bij dezelfde familie als de Slavische kissel en de Duitse Rote Grütze: hetzelfde idee van fruit gebonden met zetmeel, elk met zijn eigen dikte.
Goed gemaakt is het lekker. De reputatie van kissel is verpest door de versies uit een zakje, rubberachtig en mierzoet. Met echt fruit en het zetmeel precies goed is het iets heel anders: fruitig, licht en glanzend. Het hangt af van één detail: aardappelzetmeel breng je heel even aan de kook en haal je meteen van het vuur; kookt het te lang, dan wordt het weer dun en dof.
In Finland gebruikt men wilde bosbessen, die tot in het hart paars zijn. Gekweekte blauwe bessen, die je vers of diepgevroren koopt, hebben licht vruchtvlees en geven een zachtere kleur en smaak; een handje bramen brengt de kleur terug.
Ingrediënten
- 400 g blauwe bessen, vers of diepgevroren
- 1 handje bramen (optioneel, voor de kleur)
- 600 ml water
- 80 g suiker, plus wat om te bestrooien
- 30 g aardappelzetmeel (3 eetlepels) of 35 g maïzena
- 100 ml koud water (om het zetmeel op te lossen)
- Koude melk of room (om te serveren)
Bereiding
Breng in een pan de bessen en de bramen met het water en de suiker aan de kook. Laat 5 minuten koken op middelhoog vuur, tot de bessen openspringen en het water kleurt.
Druk het fruit een beetje fijn met een stamper, zonder er puree van te maken: er moeten stukjes overblijven. Proef en breng de suiker op smaak.
Los het zetmeel op in het koude water en roer vlak voor gebruik nog eens goed, want het zakt meteen naar de bodem.
Haal de pan van het vuur en giet het zetmeel er in een dun straaltje bij, zonder te stoppen met roeren.
Zet de pan terug op het vuur en roer tot het net aan de kook komt: op dat moment wordt het vocht van troebel glanzend en dikt het in. Haal het meteen van het vuur. Kookt aardappelzetmeel te lang, dan wordt het weer dun en dof. Met maïzena laat je het juist 1 minuut koken: dan wordt het steviger en minder helder.
Verdeel over schaaltjes en bestrooi met een snufje suiker, zodat er geen vel ontstaat.
Serveer lauw, of laat afkoelen en zet in de koelkast. Giet er bij het serveren een scheutje koude melk of room over.