Co to jest revuelto gramajo?

Podstawę stanowią trzy składniki: smażone ziemniaki typu „słomka”, szynka w paskach oraz jajka. Niektóre miejsca dodają podsmażoną cebulę i groszek; inne uważają to za herezję.

Danie nigdy nie zawiera roztopionego sera ani sosu. Gdyby je zawierało, byłoby inną potrawą: istotą gramajo jest kontrast między chrupiącym ziemniakiem a kremowym jajkiem, a każdy nadmiar wilgoci niszczy ten efekt.

To danie z trzech składników, które łatwo zepsuć, a błąd jest zawsze ten sam: zbyt długie smażenie jajek. Gdy to się stanie, ziemniaki wchłaniają wilgoć, miękną, a rezultat końcowy przypomina ciężki omlet z rozmoczonymi ziemniakami.

Prawidłowa metoda jest odwrotna: ziemniaki dodaj dobrze usmażone i suche, jajka dodaj na samym końcu i zdejmij z ognia, gdy są jeszcze wilgotne, pozwalając im ściąć się pod wpływem ciepła resztkowego. Danie musi trafić na stół błyszczące, a nie suche.

Legenda głosi, że danie nosi nazwisko pułkownika Artemio Gramajo, adiutanta generała Julio Argentino Roki z końca XIX wieku, który miał je improwizować w warunkach polowych z tego, co miał pod ręką.

Historia ta powtarzana jest w całej Argentynie i nigdy nie została ostatecznie udokumentowana, jak to bywa z większością dań nazwanych od nazwisk. Pewne jest natomiast, że nazwa funkcjonowała w tawernach Buenos Aires od dziesięcioleci i że danie stało się synonimem nocnego posiłku.

To danie ratunkowe: zamawiane, gdy jest późno, gdy nie chcesz podejmować decyzji lub gdy otwierasz lodówkę, a jedyne co zostało, to jajka, szynka i ziemniaki.

W tawernach zazwyczaj podawane jest w hojnej porcji, do dzielenia się, z chlebem obok. W domu to typowa niedzielna kolacja.