Zelfgemaakte aardappelgnocchi
In Argentinië worden gnocchi op de 29e van elke maand gegeten. Het gebruik komt van Italiaanse immigranten: aan het eind van de maand was het geld op, en aardappel met bloem was wat er nog was. Traditioneel legt men een bankbiljet onder het bord — voor voorspoed in de maand die komt.
De aardappels worden heel en met schil gekookt. Geschild en in stukken zuigen ze water op, en natte aardappels vragen meer bloem — en meer bloem geeft zware, rubberige gnocchi. De hele rest van de techniek hangt aan die ene stap.
En het deeg wordt zo min mogelijk gekneed. Het moet net samenhangen, meer niet.
Erbij passen bolognese, quattro formaggi, sauce parisienne of een eenvoudige pesto.
Ingrediënten
- 1 kg aardappels van gelijke grootte, met schil
- 250 tot 300 g bloem, plus wat voor het werkblad
- 1 ei
- 1 tl fijn zout
- 1 snufje nootmuskaat
- Geraspte kaas om te serveren (optioneel)
Bereiding
Gaar de aardappels heel en met schil in gezouten water, tot je er makkelijk in kunt prikken. Heel en ongeschild nemen ze nauwelijks water op — dat is de reden dat je later weinig bloem nodig hebt.
Schil ze nog heet en druk ze door de aardappelpers. Spreid de puree uit op het werkblad en laat die een paar minuten uitdampen.
Vorm er een krans van, doe in het midden het ei, het zout en de nootmuskaat, en werk de bloem er beetje bij beetje doorheen. Kneed zo min mogelijk — het deeg moet zacht zijn en net van je handen loslaten.
Rol er porties van tot rollen van ongeveer 2 cm doorsnee, snijd ze in stukjes en druk er met een vork of een gnocchiplankje de groefjes in, zodat de saus blijft hangen.
Gaar ze in porties in ruim kokend gezouten water: zodra ze boven komen drijven, wacht je nog een paar seconden en schep je ze eruit met een schuimspaan. Meteen serveren met de gekozen saus.